ผู้ประกอบการบําบัดน้ําเสียหลายคน ติดตามระดับออกซิเจนละลาย (DO) อย่างละเอียด และมักพบว่าน้ําส่วนใหญ่ DO ยังคงอยู่ในช่วงที่แนะนําประสิทธิภาพการปรับไนทริฟิชั่นอาจยังคงลดลง, การกําจัดอะโมเนียกกลายเป็นไม่มั่นคง, และการสะสมไนทริตที่ไม่คาดหวังปรากฏ

ทําไมมันถึงเกิดขึ้น?

คําตอบอยู่ภายในบิโอฟิลม

ในระบบ MBBR จุลินทรีย์ไม่อยู่อย่างอิสระในน้ํา พวกมันเติบโตเป็นชีวฟิล์มที่ติดกับพื้นผิวตัวนํามันต้องแพร่กระจายผ่านบิโอฟิล์มก่อนที่จะไปถึงจุลินทรีย์ที่อยู่ลึกกว่าภายใน.

เมื่อยางชีวภาพหนาขึ้น ความต้านทานในการโอนออกซิเจนเพิ่มขึ้น ชั้นนอกของจุลินทรีย์บริโภคออกซิเจนก่อน โดยปล่อยให้มีน้อยลงสําหรับชั้นภายในซึ่งทําให้เกิดการลดลงของออกซิเจนในไบโอฟิล์ม.

ผลก็คือ:

✔ น้ํา ขนของ DO อาจ มี ปริมาณ 3 หรื อ 4 มิลลิกรัม/ลิตร หรือ มากกว่า

✔ ผิวหนังชีวภาพภายนอกยังคงเป็นแอโรบิก

✔ ผนังชีวภาพชั้น ภายใน อาจ มี ปริมาณ ออกซิเจน จํากัด หรือ อาจจะ ไม่ มี ออกซิเจน

เมื่อออกซิเจนไม่สามารถเจาะเข้าไปในบิโอฟิล์มได้อย่างเพียงพอ แบคทีเรียที่ทําให้ไนทริฟิชั่นมักจะเป็นตัวแรกที่ได้รับผลกระทบ เพราะมันต้องการสภาพอากาศที่มั่นคง ผลลัพธ์อาจรวมถึง: